باب سىام : در بيان جا بجايى ماه‌هاى حرام به دست اعراب‌و خاندان حمس ، حلة و طلس ازرقى در روايتى كه سند آن به خودش مىرسد گفته است : جدّم از قول سعيد بن سالم ، از عثمان بن ساج ، از محمد بن اسحاق از كلبى در روايتى كه از ابوصالح خدمتكار ام‌ّهانى به نقل از ابن‌عباس ذكر كرده ، مطالبى دربارهء حمس آورده است . ابن‌اسحاق در ادامه مىگويد : به گفتهء كلبى ، نخستين فرد از خاندان مضر ، كه انساء كرد و ماه‌ها را جا بجا نمود ، مالك بن كنانه بود ؛ بدين صورت كه مالك بن كنانه ، داماد معاوية بن ثور كِندى بود كه در آن زمان در كِنده مىزيست . پيش از آن ، انساء در خاندان كِنده صورت مىگرفت ، زيرا ايشان پيش‌تر شاهان اعراب از خاندان ربيعه و مضر بودند و خاندان كنده ، همنشينان شاهان بودند در نتيجه ثعلب بن مالك و پس از وى ، حارث بن مالك بن كنانه يعنى قلمس و سپس سويد بن قلمس به كار انساء پرداختند و از آن پس ، انساء در خاندان فقيم از خاندان ثعلبة قرار گرفت تا به اسلام رسيد . آخرين نفر از ايشان كه كار انساء انجام داد ، ابوثمامه جُنادة بن عَوف بن أمية بن عبداللَّه بن فقيم بود كه در زمان خلافت عمر بن خطاب به كنار حجرالأسود آمد ، وقتى ازدحام مردم را در آن جا ديد گفت : اى مردم ما همسايگان حجرالأسود هستيم ( و به سخن ما گوش كنيد ) و ماه‌هاى حرام را به تأخير اندازيد . عمر ، او را با پرتاب سنگى مورد خطاب قرار داد و گفت : اى پست فرومايه ، خداوند به وسيلهء دين اسلام ، عزت و افتخار را از تو ستاند . همگى اينان در زمان جاهليت